Kaybolan sihirler

“Son yağmurdan sonra bütün sihirlerim gitmişti. Geri gelmeyeceklerini düşünüp hem üzüldüm hem ağladım. Sihirlerim olmadan ben nasıl biri olacaktım! Korku ve bilememek ile o kadar çok ağladım ki evin bütün odaları gözyaşı doldu.  Boğulmamak için kendime kayık yaptım. İçine zor tırmandım. Evin duvarları sudan yeşile döndü, balıklar yüzmeye başladı sağda solda.  Kayıkta bir süre kendi başıma kaldıktan sonra evde birinin daha yaşadığını hatırlayıp onu aramaya çıktım. Onu odalardan birinde koltuğun tepesine tünemiş yardım beklerken buldum. Biraz daha ağlayıp suyu yükselttikten sonra kayığımı iyice yanaştırdım yanına. Atladı yanıma.

WhatsApp Image 2018-04-20 at 10.02.10
imza Bal

Bütün sihirlerim gittiğinden içimde bir dirhem bile neşe kalmamıştı. Bütün odaları köşe bucak aradım belki bir yerlerde ufak bir kırıntı kalmıştır diye ama bulamadım. Sonra fırtına çıktı. Gök gürledi, şimşek çaktı! Ben korktum ve biraz daha ağladım. Biraz daha zaman geçince neye ağladığımı da unuttum. Gözyaşları öylesine süzülüyordu gözlerimden. Her yerde ve her şeyde göz yaşı vardı. Hayat devam ediyordu ve gözyaşlarımın hiç dinmeyeceğine inanmaya başlamıştım. Kedi, ben ve O kayıkta oturuyor ve hiç konuşmuyorduk. Sihirlerim gittiğinden ne yapmam gerektiğini de bilemiyordum. Küçük evimizin içindeki gözyaşı denizinde kaybolmuştuk. Yemeklere su eklememe gerek kalmamıştı, gözyaşlarım yeterliydi. Yüzümü yıkamaya da gerek yoktu, zaten durmadan yıkanıyordu. Suya ihtiyacımız kalmamıştı çünkü suyun içinde yaşıyorduk. Günler böyle geçerken yüzme bildiğimi hatırlayıp, dibe bakmaya karar verdim. Derin derin nefes alıp dalmaya çalıştım ama yapamadım. Ne yapsam olmuyordu. Ne gözyaşlarım diniyordu ne de sihirlerim geri geliyordu. Kaybolmuştum……

WhatsApp Image 2018-04-20 at 10.08.29
gene Bal :))

Sonra mevsim değişti. Sihirlerim, eski televizyon ekranı gibi, bir görünüp bir kaybolmaya başladılar. Bu iyiye işaretti! Evin camlarını açtım, yatak yorganı havalandırdım, kova kova suyu evden boşalttım, köşeye saklanmış bir sihirle kayığı yok ettim, kediyi camdan silkeledim. Her yerde tüyler uçuştu. Umursamadım. Işıkları yakıp oturdum, beklemeye başladım. Kombil gibi…….”

Kombil=patates

 

 

Advertisements